Gece Edebiyat

Nisan

Yeniden doğacağız! Yeniden göreceğiz Nisan’ı.

Bizim için çiçeklenecek dalında ağaçlar, 

Kokusuna doğacağız toprağın.

Kemiklerimizde bulacağız hayatı

Kırdığınızdan çok iyileşeceğiz.

Başka başka kimseler olacağız belki

Yüzümüz, gülüşümüz değişecek

Ancak aynı kalacak kokumuz.

Yeniden bekleriz Nisan’ı

Bize sarı saçlarıyla neşe saçmasını

Mezarlıkların çiçek açmasını.

Beklemeyi ve beklemenin yüceliğini anımsarız.

Belki aynı kişileri değil

Belki kendimiz bile olmazken

Bütün fikirlerimiz başkayken mesela

Yine de bulabilirsek birbirimizi

Yaşamadık dememek için bir fırsat gibi sayarız.

Polenler kapatır göz kapaklarımızı

Tekil olan bütün şahıslardan uzakta

Bir dünyada yaşarız belki de kim bilir

Yeniden yaşarız Nisan’ı.

Durakta bekleyen yolculardan selamlar alırız

Uzaklaşırken hareketsiz kalırız.

Evren yanıp yıkarken isimsiz bütün bebekleri

Kül olur ve tekrar doğarız, kim bilir

Bu sayede yeniden yaşatırız Nisan’ı.

Nispeten ahşap bir yalı,

Önünde cümbüş kahkahaları.

İnanıyor muyum, sorma.

Can bulur tekrar yaşarız.

Hem bu son fazla duygusal

Fazla destansı.

Biz hak etmediğimiz gibi yaşarız belki

Gözümüzü hak ettiğimiz gibi kapatırız. 

Translate »