Gece Edebiyat

Kasım

Yürek, omuz, dik duruş ve tavır,

Selanik’ten Horasan’a uzayan bir bakış.

Görüş desek az kalır,

Işık desek boş laf.

Peşi sıra bir millet ayaklanır,

Zaman desek yok, saat çoktan durmuş.

Yıkılan çok insan var,

Görsen dost, sanırsın deprem olmuş.

Ve Aleykümselam güzel yüz,

Tependeki güneş, camındaki deniz dahi selam durmuş, bakıyor!

Titre Ankara’nın toprağı,

Cihandaki son Başbuğ altında yatıyor! 

Ne çok söz var,

Bağrım ateşten gömlek,

Bir sevmek var yare bakar gibi,

Bir sevmek ki yari vatan,

Nasıl sevmek.

Ölüm hak, haktan metanet,

Cennet var sana yiğit,

İki cihanda cennet!

Ey gelecek, geçmiş,

Kaderi yazan melek,

Sen öyle bir düştün ki dünyama,

Tersyüz oldu mücerret.

Ey geçmiş, 

Ey gelecek,

Şimdinin yolundan geçiyor ise şayet bunca keder,

Her daim yaşayacak Atam,

Değil Kasım, 

Her yaşımda yaşayacak,

Hiçbir zaman ölmeyecek!

Translate »