• Gece Edebiyat

    Ruhun Gemisi

    Ağza alınmayacak kelimeler tüketiyorum kendim hakkımda Bütün çilelerden ve satırlardan geçtim. Kirpiklerim yoruldu yaşlarımı taşımaktan Yoruldu gençliğimi verdiğim seven yerlerim Ki yitirdim sanırdım o yerleri Heybeme yalnızlık yükleyip geldiğim şehirde Tekrar yalnızlıkta yaşlanmaya yüz tuttuğumda Bir türkü çalacak Aramıza girmiş dağlar denizler Gelemem diyorum Öf öf Sen gel diyorsun Bir türkü çalacak Ama kimse benim gibi duymayacak Çünkü bilmez kimse bir çift denize ulaşmak için Mahur bir gençliğin dağlarda nasıl heba edildiğini. Bin demirin bir kelimede eridiğini gördüm Bir halkın bir kişi karşısında eğildiğini Bir ömrün bir taşralı tarafından lekelendiğini Günlerce tek yatmanın hüznüyle boğuldum. Ellerim kirlendi, yüzüm yadsıdı beyazlıkları Kara topraktan mor menekşeler nasıl biter? Güneşin ardından ay nasıl…

Translate »