• Gece Edebiyat

    Saat İzi

           Sene 1980’ler:       Çocukken babam hep kolumu ısırırdı. Ben bu hareketine anlam veremezdim ve bu babalar neden severken acıtır ki diye düşünürdüm. Her kolumu ısırdığında diş izlerini sayardım. Bazen de acırdı, ağlardım…        Bir gün babam yine beni severken koluma bir saat izi bırakıverdi. Bu sefer farklı bir bakış açısı ile baktım. Her ısırışında yeni bir saat hayal ediyordum; rengarenk, büyük, havalı veya klasik ama şu içinde rakam olmayan saatlerden! Evet evet… nokta olur ya o yaşlarda anlayamazsınız! İşte ondan. Bunu bir oyuna dönüştürdüm kendimce. Her saat izinde hayalimde yeni bir saat tasarlıyordum. Hatta artık babamdan koluma saaat şekli çıkarmasını ben ister olmuştum. Babam işten gelince boynuna atlayıp:  Ben: Hadiii baba! Bugünkü…

Translate »